Halil Amca ve Hüseyin Bey

Bisiklet turlarının en güzel yanlarından biri de yol boyunca tanıştığınız insanlardır. Yorgun düşmüş, susamış, acıkmış, kalacak yer aramaktasınız... Yollarda, köylerde, molalarda size el veren, derdinize çare olan insanlar tanırsınız. Yedirirler, içirirler, yatırırlar. Teşekkür az kalır yaptıklarının yanında. Bazılarıyla öylesine yakınlaşırsınız ki, onlar sizi, siz onları hiç unutmaz, gezi sonrası bile hatırlar, hatırlanırsınız.

Bir turumuzda Yalova’dan tırmanmaya başlamış sonunda 800 küsur metrelere çıkmıştık. Göl, deniz ayaklarımızın altında. Güneş batmak üzere, kalacak yer bakınıyoruz. Orada, ileride minnacık bir köy var, sonradan öğreniyoruz adını, tam da uymuş: Mercimek (bugünkü adıyla Osmaniye). Kimsecikler yok ortalıkta. Derken yaşlı bir köylü çıkagelir. Neredensiniz, ne edersiniz, nasıl geldiniz, kimsiniz sonrasında samimi oluverirsiniz. Bir de bakarsınız ki Halil Amca ve Nazmiye Teyze’nin sofrasındasınız. Köy peyniri, domates, yumurta, zeytin ve devamlı tazelenen çayınız... Yumuşak bir de döşek sunarlar. Daha ne istersiniz ki? Ertesi gün vedalaşırken yolluğunuzu bile unutmazlar.

Halil Amca ve Nazmiye Teyze ve de Mercimek Köyü İznik bölgesine daha sonra yaptığımız turlarda mola noktamız oldu. Gitmediğimiz zamanlarda da telefonla iletişimi sürdürdük.

Bugün gelen acı haberle Halil Amca’nın amansız hastalığa yenik düştüğünü, hayata gözlerini yumduğunu duydum. Ne kadar üzüldüm bilemezsiniz. Sesi, konuşması, ilgisi gözümün önüne geliverdi. Neşe dolu, şakacı, konuşkan, candan bir insandı. Son ziyaretimizde poşetler dolusu kirazla uğurlamıştı bizi, hanımı Nazmiye Teyze ile gözden uzaklaşana kadar arkamızdan el sallamışlardı.

İşte Halil Amca böyle bir büyüğümüzdü. Nur içinde yatsın.

İznik’e yaptığımız bir başka tur bize bir dostu daha tanıştırdı; Hüseyin Bey. Orhangazi yakınlarında, Yeniköy’ün yalısında bir çiftliğin kahyasıydı. Göl kenarında muhteşem bir yer. Yorucu bir günün ardından gene kalacak yer arıyor, güvenli bulduğumuz bu çiftliğe soruyoruz. Hüseyin Bey bizi alıyor, mutfağını açıyor, doyuruyor, çadır kuracak yer gösteriyor... Ve o dostluk, sonrasında da devam ediyor. Bayramda seyranda telefonlaşarak ahbaplığımız sürüyor.

Uzundur haber alamadım Hüseyin Bey’den. Telefonla da ulaşamıyorum. Bugün oğlundan öğreniyorum ki 7 ay önce ayrılmış aramızdan. Çok üzüldüm. Sohbeti kulaklarımda halen. Televizyonu, köpeği, Atatürk sevgisi, kahvaltıdaki domates salçası... Mekanı cennet olsun.

Halil Amca ve Hüseyin Bey artık aramızda olmasalar da  güzel anılarla kalbimizde yaşayacaklar.

Bu güzel insanlarla tanıştığımız turlar Yalova-Osmaniye-İznik-Karacaali-Esenköy, İzmit’ten İznik’e, oradan Yalova’ya, Yalova-İznik Gölü-Osmaniye-Yalova

Asli kusur onda / Asıl kusur kimde?

‘Bisiklet kazaları’; lafı bile insanın içini ürpertiyor. İster yetişkin ister çocuk, bisiklete binmek vaz geçilmeyecek bir tutku, eğlence, spor, yaşam biçimi... Ancak kuralları biliyor muyuz? 2918 sayılı KTK biz bisikletçiler için kurallar getirmiş. Kaçını biliyor ve uyguluyoruz? Peki bisiklete binme yaşı? 11 olacağını tahmin eder miydiniz?!! Herkes çocuğuna bisiklet alıyor, çoğu da 11’den küçük çocuklar. Kaldırımda, parkta... orada burada biniyorlar.

İşte üzücü olduğu kadar düşündürücü bir gazete haberi.

Kaldırımda bisiklete binerken düştüğü yolda minibüsün ezdiği küçük Emirhan, kazada ‘asli kusurlu’ bulundu. Bilirkişi, “11 yaşından küçük motorsuz araç kullanamaz” deyince, ailenin itirazı reddedildi.

Bayrampaşa’da 6 Mayıs 2013’te kaldırımda bisiklete binerken dengesini kaybederek yola düşen ve bir minibüsün altında kalarak can veren 4,5 yaşındaki Emirhan Sertkaya’nın davasına ilişkin bilirkişi raporu tamamlandı. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı iddianamede, 22 gün tutuklu kalıp serbest bırakılan sürücü Hüseyin Çorapçı (54) idaresindeki minibüsün, Bayrampaşa Mete Sokak üzerinde, sol kaldırıma 20 cm mesafede gittiği, aracın tersi yönünde giden Emirhan’ın ise trafik kaza raporu ve tanık anlatımlarına göre dengesini kaybederek aracın altına düştüğü ifade edildi. Davanın görüldüğü İstanbul 20’inci Asliye Ceza Mahkemesi, dosyayı bilirkişiye gönderdi.

İşte Gerçekler

Trafik bilirkişi uzmanı Hatice Sayın’ın raporunda, küçük Emirhan tamamen asli kusurlu bulununca, mahkeme, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi’nin de görüşüne başvurulması kararı verdi. Bilirkişi raporunda şu gerekçeler yer aldı: 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre, sürücü belgesi almaları zorunlu olmamakla beraber, bisiklet kullanıcılarının 11, motorsuz taşıtlar kullananlar ile hayvan sürücülerinin 13 yaşını bitirmiş olmaları, bedensel ve ruhsal bakımdan sağlıklı bulunmaları zorunludur. 


Emirhan Sertkaya, yaşını doldurmadan yaya kaldırımı üzerinde bisiklet kullandı ve trafik güvenliğini tehlikeye soktu. Trafik Kanunu’na göre, “Araç ve hayvan sürücüleri ile yayalar, yolu kullanırken trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olarak Karayolları Trafik Kanunu’nda ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinde gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk ve yükümlülüklere uymak zorundadırlar” kuralını ihlal etti.
 Hüseyin Çorapçı’nın ise kural ihlali görülmediğinden kazanın meydana gelişinde kusursuz olduğu kanaatine varıldı. Çorapçı olaydan sonraki ilk ifadesinde şunları anlatmıştı: “Meydana gelen kaza bir çarpma, bir trafik kazası olmayıp tamamen talihsiz bir kazadır. Herhangi bir kusurum yoktur. Her ne kadar kazada kusurum yok ise de aileyle uzlaşmak isterim.”

‘Yasaksa bisiklet sattırmayın’

Sertkaya Ailesi’nin avukatı Baran Doğan ise bilirkişi raporuna şöyle itiraz etti: “Kanun, 11 yaşından önce bisiklet kullanımını mutlak surette yasaklamaktadır. Yasaklanan bir şeyin üretim ve satımının da yasaklanması gerekir. Çocukların 11 yaşından önce bisiklet kullanması yaygın bir toplumsal kültürdür. Hukuk devletinde bireyin her davranışı ayrıntısına kadar düzenlenmez, aslolan özgürlüktür. Bu tür kanunların ‘kadük’ olarak değerlendirilip uygulanmaması gerekir. Kadük kanun, kanunen varlığını korumakla beraber uygulanmayan, hukuken değeri ve önemi kalmamış kanundur. Küçük çocuklara kusur izafe edilemez.

‘Ödeme yapıyordum’

Anne Melike Sertkaya, mahkemede gözyaşlarını tutamayarak şunları söyledi: “Oğlumun canı sıkıldı, bisikleti ile dışarı çıktık. Bisiklet binebileceği bir tek kaldırım vardı. Kaldırımda ileri geri bisiklete biniyordu. Ben de o sırada alışverişte ödeme yapmak için cüzdanımdan para veriyordum. Dükkân içinde değildim. Kaldırımdaydım, bir yandan da Emirhan’a bakıyordum. Bu sokakta bütün sürücüler hızlı geçiyor.”

Ayşegül Usta/İstanbul

Kaynak Hürriyet

13 Eylül 2014 tarihli Cumhuriyet gazetesi haberine göre Adli Tıb Kurumu çocuğu kusurlu bulmuş.

İlginizi çekebilir Kuralına uygun bisiklet kullanımına dair...