22 Ekim 2018

Riva’da Muhlama, şekersiz...

Muhlama (Kuymak), Samsun'dan Artvin'e yani Ordu, Giresun, Trabzon, Rize,
Artvin ve Erzurum illerinde çok popüler olan bir yemektir. Gürcistan,
Dağıstan ve Kafkasya'nın bazı bölgelerinde de çok popülerdir. Mısır unu, tereyağı ve genellikle minci adı verilen tuzlu çökelek peyniri (bazı yörelerde telli peynir veya su peyniri) kullanılarak yapılan nefis Karadeniz yemeğinin adıdır.

Havayla ilgili yerli-yabancı farklı tahminlerde bulunuyordu. Biz yerliyi kâle almayıp yabancıya göre hareket ettik. İsabet olmuş. Sabah 9, Beylerbeyi buluşma noktasına vardığımızda İhsan, İnci, Özgür, Nurhan ve Haluk çoktan gelmişlerdi. Ardından Mehmet de eklenince ve Serhan’ın daha motora yeni bindiğini, gecikeceğini öğrenince (tabii ki deniz motoru) hafiften yola koyulduk. Bize Akbaba’da katılacak artık. Geçen haftaya göre daha serin bir gün. İçime biraz daha kalın şeyler giyebilirmişim. İki gündür boğazımda hırıltılar var. Her neyse, İhsan’ın Nurhan’a öğrettiği vites kullanımının semeresini görmekteyiz. Yetişmek mümkün değil. Aldı başını gitti.

Beykoz bir başka buluşma noktası, Gültekin buradan dahil oluyor. Şimdilik 10 kişiyiz ama Akbaba’da kahvaltı sırasında Kamil ve Osman da katılınca (+ Serhan) bir düzüne sirk cambazı oluverdik.

Cirque à vélo

Güzelce kahvaltımızı yapıp, bolca sohbet edip, arada açan kapanan günü fazla kaçırmamak için Riva’ya ulaşmak üzere Dereseki rampasını çıkıp Alibahadır köyünün içinden geçerek Riva’ya parça parça varıyoruz. Bu arada unutmadan, Akbaba’da çaylar halen 1 lira. %24,5 enflasyonu daha yansıtmamış çaycı :))

Çevre öylesine değişti ki bu Üçüncüler yüzünden. Dev viyadük ayakları, halen sürmekte olan inşaatlar... Daha her şey yeni, araç trafiği yoğun değil köprü üzerinde. 10 sene sonra bu coğrafya, araçların saldıklarıyla zehirlendiğinde Hanya’yı Konya’yı görecekler.

Hanya’yı Konya’yı görmek nedir, nereden gelir bilir misiniz? Deyimin anlamını TDK şöyle açıklıyor: Bir işin gerçek yönünü anlayarak aklı başına gelmek, görmek, anlamak ve akıllanmaktır.

Anlam böyle ama deyimdeki mekanlar nerede dersiniz? Hanya Konya’ya yakın mı? Konya’nın Hanya’yla ilişkisi ne? Nereden çıkmıştır bu deyim? 

Bunu açıklayan farklı görüşler var: 

Hanya, Doğu Akdeniz’in Kıbrıs’tan sonra ikinci büyük adası olan, birçok medeniyete ev sahipliği yapmış Girit’te. Hanya kenti bağımsız Girit Cumhuriyeti döneminde başkentlik vazifesi gördüğü gibi ondan önce var olan 250 senelik Osmanlı yönetimde de adanın idari merkezi.

Osmanlı 1645 senesinde Girit’i fethetmek istemiş ama öyle kolayca da alamamış. Taa 1669’da, yıllar sonra adayı fethederken batı yönünden, Hanya tarafından Girit’e girmiş. Bu bölge içinde ilk karşılarına çıkan yerin ismi ise ‘gönye-köşe’ anlamına gelen Gonya. Hanya’dan sadece 15-20 dakika uzaklıkta bir yer. Yani Gonya’dan geçmeden Hanya’ya ulaşmak mümkün değil bu deyimin ilk açıklaması.

Bir diğeri ise, her iki bölgede de büyük katliamların yaşandığı tarih sayfalarında yer alan bilgilerden. Birine Hanya’yı Gonya’yı göstermek, katliamlar arasında kaybolup gitmek anlamına gelebileceği üzerinde durmakta.

Üçüncüsü ise uzun yıllar Osmanlı egemenliğinde kalan adadaki Hanya’ya gönderilmenin o dönemlerde sürgün anlamına geldiği, “Sen görürsün Hanya’yı Gonya’yı” şeklinde.

Hangisinin doğruluk payı daha ağır basıyor sizler için bilemem ama biz Riva sofrasında yerimizi alıp önce kara lahana yemeğini kaşıklayıp ardından da muhlamaya dalıyoruz. Aramızda palamut’u tercih edenler de oluyor. Bu hesaptan bizim payımıza 27 lira düşüyor. 

İnce bir yağmur başladı, acaba yerli haklı mı çıkacak? Biraz tedirgin olsak da ardından çıkan güneş hemen endişelerimizi ortadan kaldırıyor. Geldiğimiz yolu dönüp, Alibahadır içinden geçip, M.Şevket Paşa yokuşunu tırmanıp, Zerzavatçı’da bir çay/kahve molası vererek sürdürüyoruz. Mehmet evde misafirim var diyerek İhsan ve Özgür’ü de yanına katıp buradan ayrılıyor. Kalan sağlarla biz devam ediyoruz. Bu kaçıp gitmelere bayılıyorum. Bir gün ben de yapmak isterim.

Bu kulaktan duyma, yanlış kullanılan deyimler sözlüğü geçenlerde bir hayli düzeltme yolladı. Belki size gelmiştir ama ben gene de 1x daha paylaşayım.
 

 

 

 

 

Kavacık’tan A.Hisarı’na inerken bir üst geçit yapılmış, yeni. Kavşak zaten karışıktı daha da karışmış. Gelişimizi gören köpeklerin havlaması arasında birlikte geçelim dediğimiz kavşağı dağılarak aşabildik. A.Hisarı, Gültekin, Osman ve Kamil’in ayrılma noktası. Onlar Beykoz, biz Üsküdar yönüne.

İsabetli bir istek oluyor İnci’nin Çengelköy’de tulumba tatlısı/lokma teklifi. Hepimiz tatlıya susamışız. 5 liradan alınan porsiyonlar yutuluyor anında. İtiraf etmem lazım ki benim de çok hoşuma gitti sıcak sıcak lokmaları, bol tarçınla mideye indirmek.

Çok uzatmayayım. Biraz bekleyerek birbirimizi, biraz trafikle cebelleşerek geldiğimiz Üsküdar bir ayrılma noktası daha oluyor, Serhan, Nurhan ve İnci’den.

Haluk’la Fenerbahçe’ye kadar yaptığımız müşterek yol sonrası ayrılıp, beklediğimiz şarj aletinin Bike&Outdoor’a daha gelmediğini öğrenip tam gaz Firu’yla Dudullu yapıyoruz. İstanbul ve çevresi gezilerinin kapanışı hep eve dönüş furyasıyla olmakta.

Böylesine eğlenceli bir gezi olmadı. Yedik içtik muhlandık… Ne yağmur ne dış mihraklar vardı, ne de yerli ve milli… sadece bizdik. Pedalladık, sohbet ettik, paylaştık… daha ne olsun? 










Riva’da Muhlama, şekersiz...: Dudullu-Beylerbeyi-Beykoz-Dereseki-Riva-Alibahadır-MŞP-Zerzavatçı-Görele-Kavacık-A.Hisarı-Üsküdar-Kadıköy-Dudullu
Tur tarihi: 21 Ekim 2018
Kat edilen mesafe: 105,48 km.
Ortalama hız: 14,5 km/sa.
Bisiklete biniş süresi 7 sa. 15 dk., dışarıda geçen süre 10 sa. 36 dk.
En yüksek sıcaklık 23 ˚C, en düşük 16 ˚C, ortalama 19 ˚C
İrtifa kazancı (çıkış) 1693 m, kaybı (iniş) 1666 m.
En düşük irtifa 0 m., en yüksek 252 m.

Garmin yol bilgileri Riva’da Muhlama, şekersiz...
































































Foto katkıları için Gültekin ve İnci’ye teşekkürler.






15 Ekim 2018

Siftah

Araya yaz girdi. Kimi tura çıktı kimi yazlığa gitti kimi tatilde. Uzun bir aradan sonra tekrar buluştuk, adına “siftah” dedik. Arapça kökeni istiftāh olan bu sözcük için TDK bakın ne demiş: a. 1. tic. İlk alışveriş: Daha sabahtan beri siftahım yok! -N. Cumalı. 2. zf. mec. İlk kez: Aylarca süren bir ayrılıktan sonra, Selim'in Anadolu'ya siftah ayak bastığı yerdi burası. -Halikarnas Balıkçısı. 

14 Ekim 2018, Pazar. Yağmur olur mu olmaz mı ile başladık güne. Ama olmadı neticede. 9.15’de Karaköy’de buluşup, Mehmet, Serhan, Haluk, İhsan, Nurhan ile Eminönü’nden de Varujan’ı da alıp Siirt Pazarı’ndaki çaycıya yerleştik. Pide ile kahvaltı yapmaca. Malum, defalarca anlatmışımdır. Malzemesini yakındaki bakkaldan alıp fırına verir pideleri hazırlatırsın. Hem lezzetli olur, malzemeyi bolca seçtiğinden, hem de hesaplı. Ama ülkedeki enflasyon olmuş yüzde 24,5, her şey peşinden gitmekte. Eskiden 3,5 liraya çıkan pidemiz bugün 5,5 tutuyor. Ama çaycı halen direniyor ve 1 liradan bardağını satıyor.

Uzundur görüşmemiş olduğumuzdan konuşulacak anlatılacak çok şey birikmiş. Hepsini bitiremiyoruz tabii ki. Günün programında bir de TUR var. Hani adı Cumhurbaşkanlığı Türkiye Bisiklet Turu olan. Bu sene 54’üncüsü koşuluyor. Eskiden Nisan ayındaydı. Referandum nedeniyle Ekim’e almışlardı. Ama anlatıldığına göre gene Nisan’a alınmış, isabet olmuş. Sonbaharda yıldız isimler gelmiyor. İtalya, Fransa, İspanya turları koşulduktan sonra sezon sonu kimse Türkiye’ye uğramıyor. Ama baharda antrenman ayağına çoğu geliyor. Bir de büyük takımlar para istiyorlarmış yıldızları için. Her şeyin parayla döndüğü bu dünyada aksini beklemek saflık olurdu.

Para modern dünyanın damarlarında dolaşan kandır. Binlerce yıllık bir hikayesi var. Bazılarına göre bütün kötülüklerin sebebi olan para olmasaydı, bugün bildiğimiz haliyle toplumlar da olamazdı. Para modern uygarlığın temeli. Bir tek gün bile varlığınızı sürdürebilmek için para harcamak zorundasınız. Peki para nedir? Eski çağlarda kullanılan deniz kabukları ve ağaçkakan derileri de, bugün kullandığımız kağıt ve madeni paralar da aynı amaca hizmet ediyor. İnsanlar para işlevi gören bütün bu nesneleri, başka nesnelerle takas edebilmek için kullandı ve biriktirdiler. Ancak paranın tek işlevi sahibine güç kazandırmak değil. Gerçekte dünyayı değiştirebilecek bir güce sahip. Üstelik bunu tek bir kuruş harcamadan yapabiliyor. Yeryüzünde nereye giderseniz gidin paranın etkilerini görebilirsiniz. 

10.30 gibi pideden kalkıyoruz. Hesabımıza göre 10.40’da Bursa’dan başlayacak olan TUR’un 164 kilometresi 4 saatte geçilir. Yanı 14.40 en geç Sultanahmet’te olurlar. Biz de 13 gibi yollarda karşılarız onları. 

Tarihi Yarımada turumuzda Serhan’ın kılavuzluğunda Yeşilköy havaalanına kadar gittik. Ama nerelerden?! Öylesine ilginç ve güzel yerlerden götürdü ki bizi Serhan, normalde hiç gör(e)meyeceğimiz mekanlar, mahalleler... (Alttaki haritaya bakın hele bir).

Yarış nedeniyle sahil yolunun bazı bölümleri kapalıydı. Bizim için sorun değil, kolayca yanlarından geçip Yenikapı’da, Avrasya tüneli çıkışında konuşlandık. Ancak saatini biraz erken hesaplamışız, veya start geç verildi. Bir süre bekledikten sonra bisikletçiler alkışlarımız arasında önümüzden vın diye geçtiler. Bu yarışları en iyisi rampada izlemek, yavaşlıyorlar. 

Marmara Turu adıyla başlayan ve ardından 1965’te uluslararası statü kazanan yarış, 1966 yılında Cumhurbaşkanlığı makamı himayesine alındı. 2006’dan itibaren Uluslararası Bisiklet Birliği UCI tarafından 2.2 yarışma kategorisine alınan yarış, 2008 yılında 2.1 kategorisine yükseldi. Dünya çapında büyük ilgiyle takip edilmeye başlanan ve hızla büyüyen organizasyon, 2010 yılında ünlü takım ve sporcuların da katılımıyla 2.HC kategorisine alındı. Sonraki yıllarda kalite ve organizasyon olarak kendisini tüm dünyaya kanıtlayan Cumhurbaşkanlığı Türkiye Bisiklet Turu, 2017 yılından itibaren bisikletin en üst düzey kategorisi olan ‘World Tour’ (PRO) kapsamına kabul edildi.

Hızla TUR’u izleyeceğimiz ikinci noktaya doğru pedallayıp, Çatladıkapı’da yerimizi alıp bir kere daha yarışçıları alkışlama fırsatını bulduk. Maalesef sonradan Sultanahmet’e çıkan parke yolda kaza olduğunu duyuyoruz. Bu etabı kazananlar sırasıyla: 1- Sam Bennett, 2- Eduard Prades Reverter, 3- Jempy Drucker, 4- Mike Teunissen, 3 saat 36 dakika 28 saniye ile. Bizim 4 saat hesabımızdan çok daha çabuk gelmişler.

Yollar halen kapalı, bastık biz de Eminönü’ne doğru. Artık sırayla ayrılmalar başladı. Nurhan Eminönü’nden, Haluk Karaköy’den, Varujan Tophane’den, Serhan Beşiktaş’tan, biz de İhsan ve Mehmet’ten Bostancı’da ayrıldık. Ama ayrılmadan önce Caffé Nero’da içilen kahveye İrfan da dahil olarak güzel bir sürpriz yaptı. Sabah uykuyu yenemeyip katılamamış. Günün sonunda yüzünü görmek iyi oldu. Unutmadan, günün en önemli öğretisi İhsan’ın geliştirdiği yeni bisikletten inme tekniği idi. Mutlaka kendisini gördüğünüzde size de öğretmesini isteyin. Çok pratik!

Eve vardığımızda gene de 83,7 km gösteriyordu saat.

Haftaya Tuzla mı Riva mı?
















Siftah: Dudullu-Kadıköy-(gemiyle) Karaköy-Eminönü-Fatih-Topkapı-Merkezefendi-Bakırköy-Yeşilköy-Yenikapı-Eminönü-Beşiktaş-(gemiyle) Kadıköy-Bostancı-Dudullu

































Foto katkıları için Varujan’a, harita katkıları için Serhan'a teşekkürler.







İlginizi çekebilir bisikletle Avcılar, bisikletle 52.TUR