b i s i k l e t l e: Doğu Anadolu Bölgesi

Doğu Anadolu Bölgesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Haziran 2022

[bisikletle]Türkiye: Göbeklitepe, Tarihin Sıfır Noktası (Siirt-İstanbul)

11 Haziran 2022, Cumartesi / Siirt - İstanbul, xxx km (47. gün)

Dönüş günü geldi çattı. Öğlen 12’de otobüsüm kalkıyor. 22 saatlik bir yolculuk beni bekliyor. Son dönem hiç bu kadar uzun otobüsle gitmemiştim. Dünden eşyaların çoğu yerlerine konuldu. Otobüste kullanılmak üzere bazı şeyleri üstte bırakıyorum, otobüsün içine alacağım. Kahvaltıya 9’da iniyor, karnımı doyuruyorum. Fazla bir şey de yok yenilecek bu ÖE’de. Bisikleti yükledim kahvaltı öncesi. Dün kapalı olan fıstıkçıdan Firu için hediyelik paketlerden almak için Salih Beyin dükkanına uğramadan önce, 9 buçukta açıyorum diyordu, çaycı Ali Beye uğruyor, ama o da köye gitmiş veda edemeden devam ediyorum.

Salih Bey daha açmamış. Telefonla arıyor, yolda olduğunu söylüyor. Yuvarlak kutulara 1 kiloya yakın fıstık doldurtuyor, aldığım Şahmeran örtüsünü de üstüne sıkıştırıyorum. Otogar Eruh’tan geldiğim yol üzerinde. Bulmak zor olmuyor. Gene de navigasyon açık. Neme lazım. Otogara erken vardım. Saat 10 buçuk. Otobüs daha gelmemiş. İçeride elektrikler kesik. Bilgisayara bakamıyorlar. Gelen giden araçlara bakarak oyalanıyorum. 11 gibi benim otobüs geliyor. Siirt Petrol bu arada şirket. Sultanbeyli için sol tarafa koymamı istiyorlar bisikleti. Travego olduğundan ön tekeri sökmeden giriyor. Tek seleyi indirmek gerekti. Dikkatlice yerleştiriyorum. Çantalar da yanına. Gelen telefonda çeyiz yükleneceği haberi alınıyor. Ve arabanın altı tamamen çeyizlikle doluyor taşıyor. Ancak benim 21 nolu koltuk tekli değil. Halbuki Firu’dan tekli almasını istemiştim. Bir yanlışlık mı var ama yok. 20 No tekli. Şimdi iki kişi oturmak hiç de işime gelmiyor. Üstelik de adamlar molada ciğerini sigara dumanıyla dolduruyor ve yanında bir sigara tablası ile seyahat pek de çekilir değil. Üstelik 22 saat. Bankodakilerden acaba değiştirme imkanı var mı soruyorum. Bakarız diyorlar. Ama elektrik gelip de bilgisayar açılınca her yerin dolu olduğu görülüyor. Ama şansım yaver gidiyor ve 20 No.daki genç benimle yer değiştirme teklifini kabul ediyor. Süper. Ben de karşılığında akşam yemeğin benden teklif ediyorum.

Saatinde hareket ediyoruz. Araba da bebeler var, viyak viyak. Yandık, bunlar tüm gece öterler artık. Bu otobüsün koltukları sadece iki kademe yatıyor ve de sıra araları çok dar. Dik oturman gerek. Yayılamıyorsun. Ancak ayaklarını koridora uzatman lazım bu iş için. Neyse ki interneti sağlam arabanın. Şifresiyle giriyor ve müzik dinleyerek seyahat ediyorum. Arada kestiriyor, ilk molada bir yayla çorbası (25-) ile karnımı doyuruyor, genç aç değilim dedi, istemedi. Bir sonraki molada artık.

Jandarma kontrolünden geçiyoruz. Hava kararıyor. 2’nci molada bir yayla çorbası daha, genç de mercimek çorbası alıyor. Siirt’li, abisinin yanına yaz tatilinde çalışmak için İstanbul’a gidiyormuş. 17 yaşında. Liseden sonra okumayayım diyorsa da fikrini değiştirmek için okumasını öneriyorum. İlerideki şansı daha fazla olur, her açıdan.

Muavin koridora battaniyeyi serdiği gibi kafayı vurdu. Ondan rahatı yok. Biz ayaklarımızı bile uzatamıyoruz o nedenle koridora. Sabah ezanıyla muavin ayaklanıyor ve namaz molası veriliyor. İstanbul’a yaklaştıkça hava soğuyor ve kapanıyor, yağış başlıyor. Biliyordum yağmurla karşılaşacağımı. Sultanbeyli otogarından 1 saatlik bir yolum var eve. Ne güzel Kamil Koç 5 dk.lık mesafedeydi. Ancak uykusuzluk, değil bisiklete binme, yürümeme bile imkan tanımıyor. Oturmaktan ayaklar kasıldı, uykusuzluk da bitkin düşürdü. Bakalım nasıl olacak? Firu’dan gelen mesaj rahatlatıyor. Yağmur var, minibüsü alayım geleyim almaya diyor. Yani ilaç gibi bir teklif.

Sultanbeyli’de Firu’yu bekliyorum. Çeyizler de indi benimle. İki taksiye yüklediler götürmek için. Bu arada otobüs 2 saat erken vardı. 10 yerine 8’de. Firu geliyor. Ön tekeri söküp Vito’ya zorla sokuyoruz velespiti... Ve eve varıyorum. Eşyaların yukarıya taşınması, duş alınması, biraz uzanmaca ve maceranın anlatılması. 1651 km yapmışım 6 haftada, 6,6 kg hafiflemişim bu sırada.

Kamil Koç; Travego olduğundan ön tekeri sökmeden yerleşiyor bisi.

İlk molada bir yayla çorbası ile karnımı doyuruyorum.

-----------

Sonuç: Senenin ilk turuna Tarsus’dan başlayıp Siirt’te sonlandırdım. 26 Nisan’da yola çıktım, 12 Haziran’da döndüm İstanbul’a. 48 gün evden uzak kaldım. 1651 km yol pedallamışım. Yürüdüklerimi de eklersem çok daha fazla olur. 87,9 kg ile çıktım, 81,3 kg ile döndüm. Tura başlarken: ön çantalar toplamı 13,4 kg, arka çantalar toplamı 14,5 kg, gidon çantası 2 kg, hepsi toplam 29,9 kg ağırlıktaydı. Tur boyunca mataraların suyu ve alınan yolluklarla 30 kg’ı geçmiştir. Not aldığım harcamalar toplamı 12.403- lira; bunun 4.341 lirası nakit, 8.062- kredi kartı ile: yemek 2.245-, konaklama 5.710-, ulaşım 1.509- (910- şehirler arası), k.yemiş+içecek vs. 652-, ilaç-177-, çeşitli 110-, eve hediye çay+fıstık 2.000-.

[bisikletle]Türkiye: Göbeklitepe, Tarihin Sıfır Noktası; İstanbul - (otobüs) Tarsus - Karataş - Yumurtalık - Payas - Arsuz - Çevlik - Antakya - Reyhanlı - Kırıkhan - İslâhiye - Kilis - Gaziantep - Nizip - Birecik - Suruç - Harran - Şanlıurfa - Viranşehir - Ceylanpınar - Kızıltepe - Mardin - Nusaybin - Midyat - Dargeçit - İdil - Cizre - Şırnak - Eruh - Siirt - (otobüs) İstanbul

“[bisikletle]Türkiye: Göbeklitepe, Tarihin Sıfır Noktası” turu böylece tamamlanmış oldu. 7 il ve 22 ilçe; Eski Cami (Aziz Paul Kilisesi), Siptilli Çarşısı, Roma Yolu, Tarsus Arkeoloji Müzesi, Nusret Mayın Gemisi, Kleopatra Kapısı, St. Paul Anıt Müzesi, Kırkkaşık Bedesteni, Tarsus Ulucami, Makam Camii, Danyal Peygamberin Kabri, Kubat Paşa Medresesi, Tarsus’un humusu, St. Paul Kuyusu, Eski Tarsus Evleri, 17 Mart Atatürk Müzesi, Tren Garı, Tuzla Lagünü, Magarsus Antik Kenti, Akyatan Lagün Gölü, Hain motorcu, Yumurtalık Kız Kalesi, Payas Kalesi, Sadrazam Mehmet Paşa Külliyesi, Sarı Selim Cami, İskenderun Deniz Müzesi, Arsuz Çayı, Mar Yuhanna Kilisesi, Çevlik Bisiklet Yolu, Titus Tüneli, Beşikli Mağara, Antakya Uzun Çarşı, Habib-i Neccar Camii, Kurtuluş Caddesi, Asi Nehri, Bakla ezmesi/Ful yemeği, Kurşunlu Han, Affan Kahvesi, Antakya Arkeoloji Müzesi, Müze Otel, Necmi Asfuroğlu Arkeoloji Müzesi, St. Pierre Kilisesi, Tıbbı Bitkiler Müzesi, Katolik, Protestan ve Ortodoks kiliseleri, Antakya Ulucami, Harbiye Şelalesi, Aççana Höyük, Fatih Aliye Müderris Konağı, Cemil Meriç Kültür Evi, Amik Ovası, Zeytinyağının mis kokusu, Yesemek Açık Hava Müzesi, Falafel ve tabbule lezzetleri, Suriyelinin espressosu, Kilis Müzesi, Kulaksız Binbaşı Konağı, Kilis’in camileri, Neşet Efendi Konağı, Cennet Çamuru ve Katmer, Çarşı Kasteli, Gaziantep Mutfak Müzesi, Osmanlı Şırası, Antep lezzetleri, Zincirli Bedesten, Bakırcılar Çarşısı, Gaziantep Arkeoloji Müzesi, Zeugma Müzesi, İstasyon Meydanı, Hamam Müzesi, Millet Hanı, Gümrük Hanı/Yaşayan Müze, Almacı Pazarı, Kemikli Bedesten, Mevlevihane Camisi, Buğday Arasası, Tahmis Kahvesi, Şeyh Fettullah Camii ve Külliyesi, Antep’in dar sokakları ve evleri, Antep Kalesi, Oyuncak Müzesi, Atatürk Anı Evi, Bey Mahallesi, Mevlevi Müzesi, Kozluca Kasteli, Pişirici Kastel ve Mescidi, Antep fıstığı, Kömbe/Süryani Çöreği, Taze portakal suyu, Nizip Fevkani Kilisesi, Zeugma Ören Yeri, Kelaynak Üretme İstasyonu, Mağara Cami, Fırat Nehri, Halfeti, Ulu Camii, Rumkale, Savaşan Köyü, Suruç Ahmed-i Bican Camii, Amara Kültür Merkezi/Suruç Gençlik Merkezi, Harran Kümbet Evleri, Şeyh Hayati Harrani Camii ve Türbesi, Harran Ovası, Şanlıurfa Mutfak Müzesi, Urfa Ulucami, Balıklıgöl, Şanlıurfa Arkeoloji Müzesi, Haleplibahçe Mozaik Müzesi, Selahaddin Eyyubi Camii, Hanlar Bölgesi, Sakıp’ın Köşkü, Meyan kökü şerbeti, Göbeklitepe, Bazda Mağaraları, Şuayb Antik Şehri, Soğmatar, Karahantepe, Viranşehir Tella Martyrionu, Paşa Konağı, Ceylanpınar Ovası, Dev tarım alanları, Yukarı Mezopotamya, Kızıltepe Şahkulubey Kümbeti, Viranşehir Ulucami, Dunaysır Köprüsü, Mardin Bab-ı Sor Çeşmesi, Melik Mahmut Camii, Sabancı Kent Müzesi, Mardin Bienali, Şehidiye Medresesi, Mardin Ulucami, Cemil Kolli Kıraathanesi, Zinciriye (Sultan İsa) Medresesi, Süryani çöreği, Kırklar Kilisesi, Mardin Müzesi, Cercis Murat Konağı, Dondurmalı kadayıf, Reyhani, İrmik helvası (dondurmalı tayinli fındıklı), Dara Ören Yeri, Batı Sarnıcı, Nusaybin Mor Yakup Kilisesi, Zeynel Abidin Cami Külliyesi, Kaçakçılar Çarşısı, Kalecik Köyü, Beyazsu, Midyat Evi, Kent Müzesi (Estel Hanı), Kültür Evi, Ulucami, Mor Barsavmo Kilisesi, Somut Olmayan Kültürel Mirası Koruma Müzesi, Gelüşke Hanı, Cevat Paşa Camii, Sivriye Köyü, Kafro’s Pizzeria, Mor Gabriel Manastırı, Dargeçit Mor Kuryakos Kilisesi, Cehennem Deresi, İdil Timur Çeşmesi, Meryem Ana Kilisesi, Cizre Mehmet Ağa Kasrı, Nuh Peygamber Türbesi, İsmail Ebul-iz El Cezerî’nin mezarı, Kent Müzesi, Mem û Zîn Türbesi, Dicle Nehri, Pradeşte Köprüsü, Botan bölgesi, Kasrik Boğazı, Meşindağ Geçidi (1620 m), Zarova ve Botan Köprüsü, Siirt Ulucami, Cumhuriyet Camisi, Kızlar Tepesi Parkı, Siirt fıstığı, Millet Bahçesi… daha nice görkemli yerler, yeni tanışıklıklar, macera dolu bir 7 hafta.

----------

Tur öncesi hazırlık aşaması:

[bisikletle]Türkiye: Göbeklitepe, Tarihin Sıfır Noktası

İstanbul-Tarsus

Tarsus II

Tarsus-Karataş, 96 km

Karataş-Yumurtalık, 55 km

Yumurtalık-Payas, 77 km

Payas-Arsuz, 60 km

Arsuz-Çevlik, 50 km

Arsuz II

Çevlik-Antakya, 37 km

Antakya II

Antakya III

Antakya-Reyhanlı, 63 km

Reyhanlı-Kırıkhan, 46 km

Kırıkhan-İslâhiye, 67 km

İslâhiye-Kilis, 81 km

Kilis II

Kilis-Gaziantep, 55 km

Gaziantep II

Gaziantep III

Gaziantep-Nizip, 59 km

Nizip-Birecik, 37 km

Birecik II

Birecik-Suruç, 51 km

Suruç-Harran, 71 km

Harran-Şanlıurfa, 46 km

Şanlıurfa II

Şanlıurfa III

Şanlıurfa-Viranşehir, 90 km

Viranşehir-Ceylanpınar, 53 km

Ceylanpınar-Kızıltepe, 75 km

Kızıltepe II

Kızıltepe III

Kızıltepe-Mardin, 23 km

Mardin-Nusaybin, 62 km

Nusaybin-Midyat, 51 km

Midyat II

Midyat III

Midyat-Dargeçit, 43 km

Dargeçit-İdil, 42 km

İdil-Cizre, 32 km

Cizre II

Cizre-Şırnak, 48 km

Şırnak-Eruh, 50 km

Eruh-Siirt, 56 km

Siirt II

Siirt III

Siirt-İstanbul

İlginizi çekebilir [bisikletle]Türkiye: Çoruh Nehri Boyunca (Tokat–Almus–Görümlü)

12 Haziran 2022

[bisikletle]Türkiye: Göbeklitepe, Tarihin Sıfır Noktası (Siirt III)

10 Haziran 2022, Cuma / Siirt III (46. Gün)

Son günüm olacak. Aslında hesapta üç gün yoktu. Kurtalan devreden çıkınca fazladan bir gün daha kalıyorum. Yarın dönüyorum otobüsle. Gece klimayı kapattım. Pencere açık, hava sıcak, üstüme de pikeyi yarım çekip rahat uyudum. Sabah ezan sesi de yok burada. Bu iyi işte. Bazen tam pencerenin önünde minare oluyor. ‘Zabahın köründe’ bir bağırıyor ki müezzin, yataktan düşesin geliyor. Gerçi artık okuyan imam galiba. Müezzin olayı kalktı. Zaten o nedenle de pek bir na:hoş oldu. Ezanı etkili kılan sebeplerin başında onun sesidir. Güzel ezan musiki ile okunur. Eskiden beş vakit ezanın her biri farklı makamlarda okunurdu. Sabah ezanı saba, öğle uşşak, ikindi rast, akşam segah, yatsı hicaz makamında derler. Bugünse hiç bir makam bilmeden beş vakti aynı okuyorlar. Okumak da denilmez, bağırıyor. Komut da verildi herhalde, açın sesini diye : ((

Yatakta günün haberlerini okuyarak 9 ediyorum saati. Kahvaltıyı da aradan çıkartıp fazla sıcak bastırmadan sabah turunu atmak üzere ayrılıyorum ÖE’den. İlkin Hacı Baba Kıraathanesine Ali Beyi ziyarete. Dün uğramıştım yoktu. Bugün şansım var buluyorum yerinde. Önceki gelişimde tanışmış güzel bir dostluk kurmuştuk. Hatırladı beni, kucaklaştık, masalarına oturdum, biraz benden ondan sohbet ederek başladık. Sabah erken köye bahçeye gitmiş. Fıstıkları sulamaya. Fıstığın ürün vermesi 6-7 yılda oluyormuş. Aynen ceviz gibi yani. Sanırım zeytin de bekliyor meyve verene kadar. Masaya başka beyler de dahil oluyor. Biraz bisikletten, biraz hayat pahalılığından söz ediyoruz. Herkes şaşkın ve umutsuz. Her gün yakıt fiyatı döviz fiyatı tırmanıyor. Acaba bilinçli mi isteniyor bu durum? Milleti galeyana getirip sokağa dökmek, sonra da OHAl ile seçimi ertelemek! Olabilir deniliyor.

Gitmeden Ziraat Bankası Müdürü Mehmet Beye de uğruyor ve veda ediyorum. Başı çok kalabalık, fazla duramıyorum yanında. Durmak da istemiyorum, engel oluyorum hissine kapıldım. Ardından yeni açılmış olan Millet Bahçesine bir göz atmak üzere ÖE’nin arka caddesinde yürümekteyim. İki sormayla buluyor içine dalıyorum. Eski Devlet Hastanesi ile Sağlık Meslek Yüksekokulu ve arkalarındaki küçük parkın birleştirilmesi ile oluşturulmuş. Ama yeni olduğundan ağaçlar daha küçük. Yani ortalık kabak. Sadece üstte bir bölüm var ki orada ağaçlar büyük. Orası güzel. Herhalde daha önce var olan park, yani yeni değil. Belki de hastanenin bahçesiydi. Sıcak fazlalaştı. En iyisi odaya dönmek ve istirahat etmek. Odada hem uzanıyor hem tablette geziniyor, hafif kestiriyor, eşyaları da topluyorum.

Midemin ses vermesiyle 6 gibi çıktım, dün gittiğim Kızlar Tepesindeki park içindeki belediyenin lokantasına doğru. Biraz yemekte geç kaldım herhalde, mide isyanda, vücudum dalgalanıyor gibi. Herhalde tansiyonum düştü. Bulutların üzerinde yürür gibiyim. Elimle koymuş gibi yolu bulup kapısından girip lokantanın önündeyim. Orta bir masaya yerleşiyor. Dünden karar vermiştim zaten yiyeceğim konusunda: Penne arabiata ve roka salatası. Çorba olarak yayla varmış, en sevdiğim ama şimdi makarna öncesi gitmez. Fazla uzun sürmüyor beklemesi, afiyetle önümdekileri bitiriyorum, etrafımı da gözlemleyerek. Gelenlere bakıyorum da; bazı kadınların kafası örtülü, erkeklerin bileğinde tespih sallanıyor, bazı kadınlar modern, bebeleri var çoğunun. Yemeğin ardından yenilen tatlı (dondurmalı brownie) ve içilen çay (ikram) sonrası gelen 95 TL hesabın ödenmesi, 5 lirayı da almadan 100 lirayı uzatıp ayrılıyorum.

Parkta böyle iki tip, tam resmi üniforma gibi değil ama ikisinin de kıyafetleri eş, toprak renklerinde, bej pantolon + haki gömlek ile dolaşan, nedir ne değildir anlaşılır gibi değil. Arkadan bakınca kabzanın çıkıntısını görüyorsun gömleğin altında, silahlılar.

Hızla dünkü fıstıkçıya yetişmek istiyorum. Yolluk biraz fıstık alayım. Yürüdüğüm cadde üzerinde yan yana ve de karşılıklı dizili, çay salonu deniliyor, hepsinde okey oynanıyor ve de dopdolu. Bir iki tanesi gençlere yönelik düzenlenmiş, yerlerde minderler falan, daha ‘moderen’ bir görünümde. (...) Fıstıkçı çoktan kapatmış. Zaten çarşıdaki dükkanların hepsi kapanmış. Saat de 8’e geldi. Ne bekleyecekler bu vakte kadar. Aklıma yarın otobüs öncesi uğramak geliyor. ÖE’ye gitmeden Ali Beye de veda etmek üzere çay evine uğruyor ama onu da yerinde bulamıyor, selam bırakıyorum.

ÖE’de alınan bir duş sonrası gene bahçede yazı yazarken önceki gün aldığım kirazları da mideye indiriyor, bu arada bahçede meraklı bir küçük, Alican klavyeyle ve tabletle ilgileniyor ve kucağıma oturup adını yazıyor. Anaokulundaymış. Çok şirin bir velet.