b i s i k l e t l e: [bisikletle]Türkiye: Göbeklitepe, Tarihin Sıfır Noktası (Eruh-Siirt)

10 Haziran 2022

[bisikletle]Türkiye: Göbeklitepe, Tarihin Sıfır Noktası (Eruh-Siirt)

8 Haziran 2022, Çarşamba / Eruh - Siirt, 56 km (44. gün)

Karayollarında rahat uyudum. Fazla da yapılacak bir şey olmadığından erken yattım erken kalkıp hazırlandım. Ayrılışım 06.38. Matarayı soğuk suyla dolduruyor Hüsnü Bey ve fotomu da çekiyor. Dün ilk gördüğümde bana Tevfik’i hatırlattı. İnsanlar çift yaratılmış derler ya. Yüz ifadesi, bakışları aynen. Nedense, üstelik de dün doğum günüydü Tevfik’in. Böylesine bir rastlantı ne anlama gelebilir ki?

Hüsnü Bey hangarın kepenklerini açmış, çıkış daha kolay oldu girişe göre, bir de demir kapıyı açtı mı bas pedallara. Çarşıya giriyor, iki poğaça ve bir simit alıp, poğaçanın tekini orada mideye indiriyorum. Ve tarif üzerine gittiğim yol dün yürümediğim bölümlerden geçiyor. Yokuş aşağı, girişte kurulu takt kapıya kadar gelip tırmanmaya başlıyorum ana yola kadar. Bugün Siirt’e gidiyorum, 60 km gibi. Botan köprüsünden de geçece’m. 1125 metreden yükselip 902 metreye inilecek. Tırmanışım olacak yani. Zaten artık dağlık bölgedeyim. Aslında daha keyifli, hep söylüyorum. Hem manzara hem de yolun hareketliliği. İn çık renk katıyor. Hava açık, çok hafif ince bir rüzgar esiyor.

Eruh içinde yoktu ama çevre köylerde bazı eski eserler mevcut: Kivar Kalesi, Emir Nasrettin Külliyesi, Üzümlü Köyü Değirmeni, Gerra Han, Bilgili Köyü Camisi. Ama bunlar böyle yol üstü değiller. Gir çık yapmak kolay değil. Buraları, bu coğrafya çok güzel. Dağlar muhteşem. Yol yeni, barajdan sonra yapılmış, tek şerit, 2’nci sınıf asfalt, güvenlik şeridi var ama. %7-8’le tırmanıyorum. Saat 07.09, hava 23,6 °C. 1266 m rakımdayım. Herhalde 1500-1600 m.lere çıkılacak. Bugün turun son etabı, Eruh-Siirt. Değişik bir duygu aslında, bitiyor. Bir taraftan çok istiyor canım, tabii ki İstanbul’a dönmek, tekrar evimde ve Firuzan’la birlikte olmak, diğer yandan bu gezginlik durumu da çok cazip, her gün başka bir yerdesin, her şekilde başka bir şey yaşıyorsun. Ama hedefe ulaşmak da ayrı bir heyecan, ulaşıp ulaşamayacağını da bilmiyorsun. Ancak ulaştığında anlayabiliyorsun. Başına ne gelecek, nasıl olacak, nasıl bitecek? Yani yolda olmak ilginç bir duygu, büyük bir heyecan özellikle... Rampa da %4’lere düştü. Böyle olunca da yol düzeldi sanıyorsun : ))

Eruh, güneyinde ve kuzeyinde Güneydoğu Torosların uzantısı olan sıra dağlar arasında bulunmakta, ki bu dağlar da güneyden ve kuzeyden Şırnak ve Hakkâri dağları ile birleşirler. İlçenin en yüksek dağları 2265 m yüksekliğindeki Tarti Dağı (Terazin) ile 2100 m yüksekliğindeki Tünek (Avâl) Dağı. Eruh’un kuzeyinde bulunan Tarti Dağı'nda Terazin ve Çirav, Cevizlik vadisinde Gerî ve Qısa çeşme yaylaları mevcut olup, bu yaylalar hayvancılık açısından büyük önem taşımakta.

Vikipedi

Uzaklarda kalekollar görülüyor. Çobanlar sürülerini otlatmaktalar. Çok sık olmamakla beraber araçlar da geçmekte. Ara sıra durup fotolar videolar alıyorum. Yolu görüyorum altımda yılan gibi kıvrılıyor. Çıkışlar sonrası inişler de muhteşem. Sanki bu yolu benim gittiğim yönde yapmak daha rahat. Siirt’ten gelinirse daha fazla tırmanış varmış gibi, daha uzun bir tırmanış.

İn in in uçuyorum adeta. Frenlemesem havalanacağım. Yol da kaymak olmadığından bazen dalgalar tümsekler veya çukurlar da çıkıyor. Önünü iyi kollaman lazım. Tepeleri oymuşlar, malzeme çıkartıyorlar. Tahrip edilmiş doğayı görmek insanı üzüyor. Ancak şu da bir gerçek; kullandığımız her şey doğadan koparılıp işlenip şekillenip üretiliyor. İstisnasız her şey. Petrolden, kumdan, deriden, kemikten, ağaçtan... Görmediğimiz zaman anlamıyoruz ama Afrika ülkelerini delik deşik edip asırlardır maden çıkartıyorlar.

İndim indim 799 metreye ve 12’nci kilometrede bir köprüye geldim. Güçlüce akan bir çay var. İleride de bir inşaat ocağı. Kayaları delen makinanın sesi dağlarda yankılanarak gelmekte. Bu Zarova Köprüsü, aynı isimli çayın (Sıçan Deresi de deniliyor) üzerinden geçmekte. 2021’in sonunda açılmış ama yapımına 1998’de başlanılmış. Terör saldırıları nedeniyle zaman zaman sekteye uğramış. Saat 07.37, hava 26,5 °C, ortalamam 18,1 km/s ve köprü sonrası gene bir tırmanış geliyor. Ilısu Barajı nedeniyle eski yolun bir kısmı su altında kaldığından yeni yol yapıldı denilmişti Eruh’ta. Herhalde budur diye düşünüyorum. Çünkü çizgilerden falan yeni olduğu besbelli. Karşıdan gelen askeri zırhlı araçtan inen askerler çevrede sanki bir şey arıyorlar gibi. Hayırdır diyorum. Yok bir şey, rutin işimiz diyor sorduğum. Askerin üstü başı, silahı falan filmlerde gördüğümüz gibi. Çöl harekatı durumları, renk ve aksesuar olarak.

Sağım solum fıstık ağacı olmaya başladı. Böyle bir manzarayı Antep’te de gördüm. Hangisini daha çok seversiniz, Antep mi Siirt mi? Ben Antep fıstığını daha lezzetli bulurum. (...) Toprak, daha doğrusu minik taşların olduğu, yol çalışmasının yapıldığı bir bölüme geldim. Gelen geçen de hiç aldırmıyor bu duruma basmış gaza, toz duman ortalık. Yuh çekiyorum hepsine. Solda bir çeşme. Suyu çok soğuk olmasa da matarayı tazeliyorum. Zaten az kalmıştı sabahki sudan. 1 km.lik bozuk bölüm sonrası yol kenarında duvar çalışması yapan ekibin kenarından geçip biraz sonra 2 Nolu bataryayı takıyorum, bitmediği halde. Siirt’ten otobüsle döneceğim. bataryaları dolu muhafaza etmek istemiyorum İstanbul’da, %60’a düşürmekteyim kullanarak. 3 No’yu da daha sonra takacağım. Saat 08.36, hava 29,7 °C, rakım 806 m ve ortalamam 18 km/s. Şimdi %12 ile bir iniş var.

İn çık gayet güzel gidiyorum. Botan Köprüsü nihayetinde gözüktü. Barajın suları altında birikmiş bile. 350 m uzunluğunun üzerinden geçtikten sonra park edip fotolar alıyor videolar çekiyorum. Önceki gelişimde buradan nehir kıyısına inmiş, suyun içinde kayalara oturup kavun peynir yemiştim Süleyman Beyle. Beni gezdirmişti buralarda. Şimdi her şey su altında kalmış. Diyordu zaten, buraları dolacak diye. Ne tuhaf bir duygu.

Köprü sonrası gene tırmanıyorum. Ha gayret, biraz yavaşladın mı sinekler hemen kafanın etrafında uçuşmaya başlıyorlar. Hava ısındı buralarda. Zaten Siirt sıcaktır demişlerdi. Eruh iyiydi. Bu kadar sıcak değildi. Şırnak ise bayağı serindi. Ama Cizre’de cehennem sıcağı vardı. (...) Kum eleme tesisi geçildi. Ara sıra kamyonlarda hayvan taşındığını görüyorum. Herhalde kurban hazırlığı başlamıştır. 1 ay kaldı bayrama derken telefonum çalıyor. ÖE arıyor. Gelecek miyim diye soruluyor. Şimdi Ziraat Bankası Müdürü Mehmet Bey bana kalacak yer ayarladı. Sanırım bankanın misafirhanesi var. ÖE’de kalayım dedim ama ısrarla olmaz dedi. Bu durumda ÖE’deki rezervasyonu yarım saat erteliyorum, Siirt’e varayım Mehmet Beyle yüz yüze görüştükten sonra karar vereyim diye mühlet istiyorum.

Bu telefon stres yaptı bende. Rahat gidiyordum şimdi yarım saat sendromu başladı. Alelacele devam ediyorum, arada High konuma alıp. 48’inci kilometrede geldiğim güneş santralinin olduğu bir yerde hem 3 Nolu bataryayı takıyor hem de poğaçayı yiyorum. Saat 09.43, hava 36 °C, rakım 761 m, ortalamam 18,2 km/s. Fazla yolum kalmadı Siirt’e, 5 km gibi.

Devam tırmanmaya. Siirt levhası fotosu ve ardından başlayan inişle Şehir Merkezi sapağından Ziraat Bankasına doğru, belediyeye gelmemle nerede olduğumu hatırlamaya başladım. Yönbul ile Ziraat’ın önüne geliyor, nereye bıraksam derken yandaki kunduracı, biz göz kulak oluruz diyor, banka yaslayıp bankaya giriyor, üst katta Mehmet Beyin odasının boşalmasını beklemekteyim.

Mehmet Aydın Bey, samimi konuşkan, çay eşliğinde tanışıyoruz. Ama işi yoğun. Bir telefon kapanıyor diğeri çalıyor, hatta bazen ikisiyle konuşma durumunda kalıyor. Ev kendisine ait, misafirhane değil. Ancak bisiklete konulacak yer olmadığını öğrenmemle ben ÖE’yi tercih edeyim diyorum. Daha rahat olacak. Bunun karşısında kendisi ÖE müdürünü arayıp bana yer ayırtıyor.

Daha önce kalmıştım, biliyorum burayı. 120’den 3 günlük ödeme yapıp bisikleti lobide bir köşeye bense 509 No’ya. Açılıp saçılıp duş alıp uzanıyorum. Bereket internet odada çekiyor, tabletten gazete okumaktayım. 3 oldu, güneşe rağmen çıkıp dolaşayım, yemek yiyeyim. ÖE’nin karşısındaki açık pazar yeri yıkılmış (başka yere taşındığı söylendi). Osman Lokantasını aramaktayım. O zaman hep orada yiyebilecek bir şeyler bulmuştum. Ama hatırlayamadım yerini. Google ile gidiyorum ancak burası diğer şubesi. Neyse önemli değil. Her şey etli, biliyorum. Pilav ve cacık, onlardan ikram ezme ve salata, ardından az irmik helvası = 25- TL.

Yürüyorum trafiğe kapalı yolda. Sanki uzamış bu yol. Geçen gelişimde buralara kadar yoktu. Bir berber buluyor, 30 liraya saçımı kesiyor. Cizre’den beri istiyordum dönmeden önce bir tıraş olmak. Starbucks tarzı veya buralarda rastlanan Artuklu kahve arıyor ama rastamıyorum. Gelmedi mi bu markalar. Canım bir filtre kahve çekti. Cizre’de bile Artuklu vardı ama halen karton bardak kullandıkları için içmemiştim. Sıkıldım bu bardaklardan, kahvenin havasını ve de tadını bozuyor.

Eski Siirt’te dolanıyor, kiraz alıyor (15-), 2 top dondurma yiyor (10-), A101’den su ve soda alıp ÖE’ye dönüyor, bahçesinde, internetten faydalanarak tablette sörf yapıyorum. Burada da çay dışarısıyla aynı, 2-, soda 3-. Süper. Bazı ÖE’lerde biraz daha pahalı olabiliyor. Bu durumda dışarıda oturmaya gerek yok, burası sakin ve düzenli. Siirt Petrol’den cumartesi otobüs kalkış yerini de öğreniyorum. Yeni Otogarda, bugün geldiğim tarafta.

- Siirt ÖE 0484 2231254

Eruh - Siirt

Tur tarihi: 8 Haziran 2022

Alınan yol: 55,67 km
Ortalama hız: 18,2 km/s

En yüksek hız: 60,6 km/s
Bisiklete biniş süresi 3 s 3 dk, dışarıda geçen süre 3 s 43 dk

En yüksek sıcaklık 38 ˚C, en düşük 23 ˚C, ortalama 28,9 ˚C
Yükselti kazancı (çıkış) 1547 m, kaybı (iniş) 1786,8 m
En düşük yükselti 500,6 m, en yüksek 1283,2 m

Garmin yol bilgileri Eruh-Siirt

Relive yol bilgileri Eruh-Siirt