b i s i k l e t l e: [bisikletle]Türkiye: Göbeklitepe, Tarihin Sıfır Noktası (Siirt III)

12 Haziran 2022

[bisikletle]Türkiye: Göbeklitepe, Tarihin Sıfır Noktası (Siirt III)

10 Haziran 2022, Cuma / Siirt III (46. Gün)

Son günüm olacak. Aslında hesapta üç gün yoktu. Kurtalan devreden çıkınca fazladan bir gün daha kalıyorum. Yarın dönüyorum otobüsle. Gece klimayı kapattım. Pencere açık, hava sıcak, üstüme de pikeyi yarım çekip rahat uyudum. Sabah ezan sesi de yok burada. Bu iyi işte. Bazen tam pencerenin önünde minare oluyor. ‘Zabahın köründe’ bir bağırıyor ki müezzin, yataktan düşesin geliyor. Gerçi artık okuyan imam galiba. Müezzin olayı kalktı. Zaten o nedenle de pek bir na:hoş oldu. Ezanı etkili kılan sebeplerin başında onun sesidir. Güzel ezan musiki ile okunur. Eskiden beş vakit ezanın her biri farklı makamlarda okunurdu. Sabah ezanı saba, öğle uşşak, ikindi rast, akşam segah, yatsı hicaz makamında derler. Bugünse hiç bir makam bilmeden beş vakti aynı okuyorlar. Okumak da denilmez, bağırıyor. Komut da verildi herhalde, açın sesini diye : ((

Yatakta günün haberlerini okuyarak 9 ediyorum saati. Kahvaltıyı da aradan çıkartıp fazla sıcak bastırmadan sabah turunu atmak üzere ayrılıyorum ÖE’den. İlkin Hacı Baba Kıraathanesine Ali Beyi ziyarete. Dün uğramıştım yoktu. Bugün şansım var buluyorum yerinde. Önceki gelişimde tanışmış güzel bir dostluk kurmuştuk. Hatırladı beni, kucaklaştık, masalarına oturdum, biraz benden ondan sohbet ederek başladık. Sabah erken köye bahçeye gitmiş. Fıstıkları sulamaya. Fıstığın ürün vermesi 6-7 yılda oluyormuş. Aynen ceviz gibi yani. Sanırım zeytin de bekliyor meyve verene kadar. Masaya başka beyler de dahil oluyor. Biraz bisikletten, biraz hayat pahalılığından söz ediyoruz. Herkes şaşkın ve umutsuz. Her gün yakıt fiyatı döviz fiyatı tırmanıyor. Acaba bilinçli mi isteniyor bu durum? Milleti galeyana getirip sokağa dökmek, sonra da OHAl ile seçimi ertelemek! Olabilir deniliyor.

Gitmeden Ziraat Bankası Müdürü Mehmet Beye de uğruyor ve veda ediyorum. Başı çok kalabalık, fazla duramıyorum yanında. Durmak da istemiyorum, engel oluyorum hissine kapıldım. Ardından yeni açılmış olan Millet Bahçesine bir göz atmak üzere ÖE’nin arka caddesinde yürümekteyim. İki sormayla buluyor içine dalıyorum. Eski Devlet Hastanesi ile Sağlık Meslek Yüksekokulu ve arkalarındaki küçük parkın birleştirilmesi ile oluşturulmuş. Ama yeni olduğundan ağaçlar daha küçük. Yani ortalık kabak. Sadece üstte bir bölüm var ki orada ağaçlar büyük. Orası güzel. Herhalde daha önce var olan park, yani yeni değil. Belki de hastanenin bahçesiydi. Sıcak fazlalaştı. En iyisi odaya dönmek ve istirahat etmek. Odada hem uzanıyor hem tablette geziniyor, hafif kestiriyor, eşyaları da topluyorum.

Midemin ses vermesiyle 6 gibi çıktım, dün gittiğim Kızlar Tepesindeki park içindeki belediyenin lokantasına doğru. Biraz yemekte geç kaldım herhalde, mide isyanda, vücudum dalgalanıyor gibi. Herhalde tansiyonum düştü. Bulutların üzerinde yürür gibiyim. Elimle koymuş gibi yolu bulup kapısından girip lokantanın önündeyim. Orta bir masaya yerleşiyor. Dünden karar vermiştim zaten yiyeceğim konusunda: Penne arabiata ve roka salatası. Çorba olarak yayla varmış, en sevdiğim ama şimdi makarna öncesi gitmez. Fazla uzun sürmüyor beklemesi, afiyetle önümdekileri bitiriyorum, etrafımı da gözlemleyerek. Gelenlere bakıyorum da; bazı kadınların kafası örtülü, erkeklerin bileğinde tespih sallanıyor, bazı kadınlar modern, bebeleri var çoğunun. Yemeğin ardından yenilen tatlı (dondurmalı brownie) ve içilen çay (ikram) sonrası gelen 95 TL hesabın ödenmesi, 5 lirayı da almadan 100 lirayı uzatıp ayrılıyorum.

Parkta böyle iki tip, tam resmi üniforma gibi değil ama ikisinin de kıyafetleri eş, toprak renklerinde, bej pantolon + haki gömlek ile dolaşan, nedir ne değildir anlaşılır gibi değil. Arkadan bakınca kabzanın çıkıntısını görüyorsun gömleğin altında, silahlılar.

Hızla dünkü fıstıkçıya yetişmek istiyorum. Yolluk biraz fıstık alayım. Yürüdüğüm cadde üzerinde yan yana ve de karşılıklı dizili, çay salonu deniliyor, hepsinde okey oynanıyor ve de dopdolu. Bir iki tanesi gençlere yönelik düzenlenmiş, yerlerde minderler falan, daha ‘moderen’ bir görünümde. (...) Fıstıkçı çoktan kapatmış. Zaten çarşıdaki dükkanların hepsi kapanmış. Saat de 8’e geldi. Ne bekleyecekler bu vakte kadar. Aklıma yarın otobüs öncesi uğramak geliyor. ÖE’ye gitmeden Ali Beye de veda etmek üzere çay evine uğruyor ama onu da yerinde bulamıyor, selam bırakıyorum.

ÖE’de alınan bir duş sonrası gene bahçede yazı yazarken önceki gün aldığım kirazları da mideye indiriyor, bu arada bahçede meraklı bir küçük, Alican klavyeyle ve tabletle ilgileniyor ve kucağıma oturup adını yazıyor. Anaokulundaymış. Çok şirin bir velet.